accordeon vibrandoneon opera comica toetsen muziekhuis De Toetsenhoek
welkomhome optredens pianoles stem over ons nieuws contact

voor wie
visie
docenten
repertoire
praktisch
toetsenhoekconcert
anderen_over_ons
tarieven
voorwaarden
vakanties

leerlingen over ons
ELS (meer dan 30 jaar leerling van Lidwien)
Ik kan bij jou zijn wie ik ben. Je bent altijd vrolijk en enthousiast. Jij kunt de piano laten zingen en dat maakt me enthousiast om dat ook te kunnen.
Je leert me mijn gevoel voor de piano, de muziek, te ontdekken en uit mezelf te halen.
Je helpt me om de muziek te ervaren en om de muziek te leren uiten. Dat laatste is moeilijk voor mij, maar dat maakt me een completer mens. 
Ik denk dat jij de gave hebt om je leerlingen muziek te laten beleven en spelen op hun eigen manier. Door ze te laten zijn wie ze zijn en hun eigen gevoel voor muziek te laten ontdekken.

NOORTJE 9 jr
Ik vind pianoles het leukste wat er bestaat.
Opeens kwam er een liedje uit de toetsen die Marcel aanwees. Dat was een moment om nooit te vergeten.

KIRSTEN
Waarom ik al meer dan 25 jaar les van je heb?
Ik kan gewoon niet zonder!

ANJA EN STEVEN (ouders van Casper, Meike en Mido)
Lidwien geeft al jaren les aan onze drie kinderen (nu 19,18 en 16 jaar).
Wat we heel sterk vinden aan haar lesgeven, naast haar enorme muzikaliteit, is dat ze heel goed inzoomt op het kind en ook muziek bij een kind zoekt. Dit maakt dat de kinderen gemotiveerd blijven en nog steeds heel graag naar les gaan. Daarnaast is ze een heel duidelijk, heel humoristisch en heel warm mens.
Ook als ouder ging ik graag mee, maar helaas kunnen ze er nu alleen heen...

ELLA (moeder van Noor)
Ik denk dat we allemaal blij mogen/moeten zijn met jullie niet aflatende enthousiasme: wat heerlijk dat er muziek is en dat jullie dat zo fijn over weten te brengen op de kinderen!

MEES
Ik ben net aangenomen bij Music and Technology. Zonder de pianolessen van Marcel zou ik niet aan deze studie begonnen zijn.
Lees meer of sluit...
Ik heb mij afgelopen februari 2019 aangemeld voor Music and Technology aan de HKU, met als studierichting Composition for the media, en heb hiervoor producties moeten insturen, een toets gemaakt en een toelatingsgesprek gehad. Nu heb ik zo'n week geleden te horen gekregen dat ik ben toegelaten!
Ik wilde jou, Marcel, nogmaals bedanken voor alle lessen, Toetsenhoek Concerten en leuke herinneringen in de afgelopen jaren. Ik denk niet dat ik zonder de pianolessen aan deze studie begonnen zou zijn!



MARIE
schreef in 2016 het miniboekje “Lessen van Lidwien”
Hier Les 1: dat wat je onthoudt, is genoeg.
Op elke vraag heeft ze antwoord. Lidwien weet hoe ik mijn vingers het beste kan neerzetten om de muziek nóg meer te laten stromen. Hoe je versieringen in Scarlatti sonates het mooiste speelt. Zoals je met een schroevendraaier een schroef rustig en soepel opendraait (dus niet met een verbeten bekkie zo strak mogelijk dicht schroeft.)
Waar je net even moet inhouden. Hoe je meer geaard achter de piano kunt gaan zitten.
Dat moeilijke loopjes vaak wél lukken als je “ik kan het” denkt (het is waar!).
Lees meer of sluit...
Ze zorgt dat mijn al te aanstellerige rubato’s wat natuurlijker gaan klinken. Ze legt me uit hoe ik op een muzikale manier naar een fortissimo toe kan werken -geen paniekvoetbal, geen onbeheerste, hysterische versnelling maar juist een geleidelijke verbreding- ik zie een stapel houten planken voor me die in een mooie verhouding steeds dikker wordt.
We hebben aandacht besteed aan boogjes, aan portato’s in de linkerhand - alsof je op een cello speelt zegt Lidwien.
Ik hang aan haar lippen. Als een spons zuig ik alles op wat ze zegt. Soms maak ik aantekeningen. Om maar niets te vergeten. Ik ben een woestijn, er is maar een heel klein karafje water, elke druppel telt, zo voel ik me. Want ja, die angst is er ook. Dat iets van al die kostbare kennis verloren zal gaan. Dat ik tijdens de volgende les weer net zo houterig speel. Vergeten ben dat ik mijn schouders omlaag moet doen. Niet meer weet welke noten ik ook al weer in een opwaartse beweging zou pakken. Toch in drieklank-akkoorden de noten weer ongelijk laat klinken omdat ik haar aanwijzing om juist daar mijn hand als een brug te spannen niet heb opgeschreven.
Lidwien voelt mijn gespannenheid en dan zegt ze: dat wat je onthoudt is genoeg.
Rust in de wedstrijd. Het ventiel van opgepompte borstkas vliegt los. De ramen gooi ik open. Wat is het leven toch eigenlijk mooi. Ik krijg zoveel aangeboden, veel meer dan ik kan dragen. En alleen dat wat ik mee kan nemen is genoeg. Natuurlijk. Bij de Albert Heijn hoef ik ook niet alles wat in de winkel ligt in mijn karretje proppen. Niet alle boeken die geschreven zijn hoef ik te lezen. En als ik in de zomer wat zonnestralen opvang is dat voldoende om mijn lichaam warm en blij te maken.
Dat wat je onthoudt is genoeg. Ik voel me bevrijd.

Wat ben ik dankbaar dat ik jou ooit ontmoet heb en dat ik piano- en levensles van je mag hebben. Je bent een spiegel, een pleister, een veilige stut, een inspiratiebron, een klankbodem, een fantastisch lief en inspirerend mens die precies weet wat er nodig is om mijn ziel weer te laten zingen.



EDDY
Lidwien voelt altijd haarfijn aan als je in een mindere periode zit. Dan duwt en trekt ze niet maar gaat er flexibel mee om. Daarom blijf ik in alle periodes weer terugkomen.

LOTTE
Ik ben mede dankzij Marcel aangenomen op het conservatorium Rotterdam singer songwriting. Hij heeft me op weg geholpen mijn dromen waar te maken.
Lees meer of sluit...
Ik ben Marcel heel erg dankbaar voor de pianolessen. Hij heeft me niet alleen piano leren spelen, maar hij heeft me ook geholpen met het bedenken van akkoorden-schema's voor eigen werk en het leren van muziektheorie voor de audities van het conservatorium, waar ik dan ook mede dankzij hem ben aangenomen. Dat betekent dat hij me op weg heeft geholpen om mijn dromen waar te maken.
 

JAN
Een aanstekelijk enthousiasme, een soort van vertrouwensband met je opbouwend, geduld, liefde voor het vak uitstralend en humor. Deze eigenschappen zijn in Lidwien verenigd. Het zijn genoeglijke bijeenkomsten, de lessen, die mij inspireren minimaal een uur per dag te oefenen.
Door haar wijze van doceren, haar aanpak, stukken die ze je laat spelen ga je anders naar je muziek kijken en beleef je meer plezier aan je instrument.
Lees meer of sluit...
Een ezel wordt nooit een paard.
Terwijl s’ avonds de gierzwaluwen over ons voormalig vissersdorpje scheren mijmer ik over de ”Toetsenhoek”. In mijn gedachtenspinsels komen een paar dingen bovendrijven.
Docenten… de klassieken…Cicero…toeval… een ezel wordt nooit een paard…Waarom deze dingen? Weet ik niet, zou toeval kunnen zijn. Toeval bepaalt naar mijn mening voor een groot deel iemands leven. Docenten zijn van groot belang in ieders leven. Zij bepalen mede wat je doet en meemaakt.
Op een of andere wijze doet mij het huis van de Toetsenhoek herinneren aan mijn oude middelbare school in Tiel. Vermoedelijk zijn het de sfeer die het uitademt, de (lastige)houten trap of de kleuren van het interieur, ik weet het niet precies, maar iets brengt mij terug naar de tijd dat ik daar leerling was. Cicero schreef ooit een essay, de senectute, over de docent Cato, de oude.
Hij wees leerlingen erop, na een vraag over een goede voorbereiding op de oude dag, dat de kwaliteit daarvan afhangt van de inspanningen die je op jongere leeftijd hebt gedaan. En dat blijkt in mijn geval te kloppen.
Toeval bestaat of bestaat niet, daar zijn de meningen over verdeeld. Zelf ben ik er nog niet uit. Toeval was wel dat ik onder de indruk kwam van de muziek op het kerkorgel in Heerewaarden toen ik vijf jaar oud was. De organist destijds heeft mij de beginselen van het orgelspel in de daarop volgende zes jaar bijgebracht.
Als oudere jongere die niet meer deelneemt aan het “arbeidsproces”, ligt er toch nog een hele toekomst voor je open is de algemene opinie. Er zijn vele manieren om de vrijgekomen tijd in te vullen.Vooral sporten en “genieten” wordt door vele ervaringsdeskundigen geadviseerd. Welnu genieten moet je volgens mij vooral op jonge leeftijd, later is te laat zei mijn grootmoeder altijd en ze had gelijk. De echte sporten te weten stierenvechten, autoracen en bergbeklimmen (dus niet spelletjes zoals golfen of tennis) zijn voor mij niet meer te doen.

Er blijft dus maar 1 ding over om serieus mee aan de slag te gaan: met muziek, en wel met de piano, een zeer veelzijdig instrument. Om mijn (in mijn ogen amateuristisch, en niet alleen in mijn ogen) pianospel te verbeteren besloot ik weer op pianoles te gaan. Zoeken dus, lekker modern bezig, op internet.
In Utrecht leek me wel wat. Ik heb wel iets met Utrecht omdat ik er destijds tien jaar heb gewoond. Idee was om iets van moderne pianomuziek, een block cursus of zo te gaan doen.
Als je op internet gaat zoeken met trefwoorden als pianoles, jazz of zo kom je bij een onderscheidende, in het oogspringende site, “de Toetsenhoek.” De kleurrijkheid, de ontspannen lachende dames, het geheel nodigt je als het ware uit om juist daar heen te gaan. Overigens,dat is natuurlijk geen toeval! Twee professionals, muziekdocenten die zich hebben gevestigd in de componistenbuurt, de Handelstraat en dan hebben ze ook nog het “Oog in AL”.
Bij de kennismaking met Lidwien, overal toetsen , “wat wil je, wat had jezelf voor ogen, wat is de bedoeling? Laat eens wat horen, speel eens wat. ”
Nou dat is lekker zeg, daar zit je dan te puffen als goedwillende amateur tegenover een professional tijdens die proefles. Was toen al duidelijk dat ze het oog in al had. Heb deze Utrechtse Cato geantwoord dat ik mijn techniek wilde verbeteren en dat ik daarbij mijn hoop op haar gevestigd had.
Vervolgens is in de daarop volgende lessen mij duidelijk gemaakt dat ik wat zou kunnen leren door te gaan oefenen op Das Wohltemperierte Klavier van Bach. “Daar zit een heleboel, zo niet alles in“.
Op een, bijna slinkse, vriendelijke manier heeft ze mij geënthousiasmeerd voor deze muziek. (Was tevoren absoluut niet mijn favoriet, deze JS Bach.)
Een aanstekelijk enthousiasme, een soort van vertrouwensband met je opbouwend, geduld, liefde voor het vak uitstralend en humor. Deze eigenschappen zijn in Lidwien verenigd. Het zijn genoeglijke bijeenkomsten, de lessen, die mij inspireren minimaal een uur per dag te oefenen.
Door haar wijze van doceren, haar aanpak, stukken die ze je laat spelen ga je anders naar je muziek kijken en beleef je meer plezier aan je instrument.
Een bekende volks-wijsheid hier in het land der batavieren (we zijn rauw en primitief) luidt al eeuwenlang: “een ezel wordt nooit een paard”.
In deze tijd van razendsnelle veranderingen, voortschrijdende inzichten in de gen-technologie en manipulatie, toegenomen kennis betreffende DNA zou het zomaar kunnen dat binnenkort het eerste paard rondloopt dat vroeger een ezel was.
Lidwien is met haar vakkennis al begonnen van dit piano-ezeltje een paard te maken. Het begint al zachtjes te hinniken.


LISELOT 11 jr
Het is fijn om bij Marcel thuis in een kamer pianoles te krijgen want het is daar altijd knus. Eén keer per jaar is het Toetsenhoek concert. Dan mag je zelf een paar stukjes voorspelen in een concertzaal. Ik vond dat leuk ook al was ik daar best zenuwachtig voor.

MICHIEL

En vergeet de gezelligheid niet!

ANDRé ARENDS
(voormalig Hoofd Muziek Kunstenhuis Zeist, waar Lidwien 28 jaar les gaf)
Lidwien is een gedreven mens, boordevol passie. Of je wil of niet, je wordt er door aangestoken, door geïnfecteerd.
Lees meer of sluit...
“Bacho la Mesa”, is het eerste dat bij me opkomt als ik Lidwiens naam noem.
“Bacho la Mesa”,  “onder de tafel”.
Het was denk ik 1984/85 dat we samen een koffieconcert gaven bij De Kring in Houten: jij piano, ik saxofoon. Voordat we Iberts suite voor saxofoon en piano gingen spelen, een van de delen uit de suite heette “bacho la mesa”, legde ik uit dat “bacho la mesa”, onder de tafel betekende en tegelijkertijd maakte ik daarbij een drinkbeweging met mijn rechterhand; iemand onder de tafel zuipen. De notabelen van de Culturele Kring geloofden alle onzin die ik uitkraamde. Je had moeite om je gulle schaterlach in bedwang te houden. Na afloop in de auto terug was dat wel anders. We vormden een hecht duo, jij en ik.
Je bent een gedreven mens, boordevol passie. Die energie moet er op tijd uit. Jij maakt anderen daarvan deelgenoot. Of ze nu willen of niet, ze worden er door aangestoken, door geïnfecteerd.  De leerlingen waren niet bij jou WEG te slaan. We hebben van alles geprobeerd: zelfs teruggaan naar één dag lesgeven werkte niet...
 Veel leerlingen breken het record van langstzittende leerling bij Lidwien. Dat is niet zomaar, zo vanzelfsprekend. Dat zegt zeker iets over jou, over je energie en je oneindige muzikaliteit die door den aderen stroomt. Een passie die destijds ook bij mij -zonder alcohol- zorgde voor een “bacho la mesa”.



FREEK 12 jr
En natuurlijk... De Leraar is altijd aardig ook als iets niet lukt. Ik heb er plezier in.

ANNE MARLEEN
Leerzaam én gezellig. Lidwien heeft met veel enthousiasme en deskundigheid mijn pianospel verder geholpen. Ze heeft een enorme voorraad muziek, in allerlei genres. Ze sluit steeds goed aan bij je eigen persoonlijke voorkeur en mogelijkheden.

VITA 12 jr
Saai hoor, pianoles. Mijn eerste gedachte over deze hobby, dit vak of deze passie. Ik kwam bij Lidwien binnen en ik werd meteen heel vrolijk onthaalt. Lidwien heeft geduld, is altijd in voor een praatje en luistert, ze hoort wat je fout doet. Ik ga er met plezier heen, en met nog meer plezier uit, dan heb ik namelijk weer wat geleerd. Bij Lidwien luister en begrijp je niet alleen muziek, je voelt muziek, je ziet muziek. Alle noten van a tot g beleef je. De Toetsenhoek is waar muziek tot leven komt.

LUKA 14 jr
Ik zit dit jaar voor het eerste jaar op pianoles bij Marcel. Ik vind het echt superleuk. Het leukste vind ik dat hij mijn smaak kent en weet waar ik van hou. Hij kwam laatst, zonder dat ik dat ooit had gezegd, met een stuk dat ik altijd al eens had willen spelen, maar waarvan ik niet wist hoe het heette. Ook mag je met je eigen stukken komen. Kortom, heel erg leuk en ik kan het iedereen aanraden haha.

MIRJAM 9 jr
Hallo, Ik ga jullie wat vertellen over Marcel. Hij leert je piano spelen. Marcel is heel aardig. Als je een liedje op krijgt en het lukt niet of je hebt het niet af, dan wordt hij niet boos. En je mag (als je tijd hebt) meestal wel een extra liedje instuderen. Als Marcel zo aardig blijft, is en wordt het heel leuk!!! Het is leuk om van Marcel les te krijgen want je speelt niet alle liedjes in een boek. Zo ga je snel door al die pianoboeken heen!



© MarcelS design 2010-2019